sianokiszonki

Prowadząc dobrze użytki zielone, zapewnisz cenne źródło paszy objętościowej dla bydła w swoim gospodarstwie. Jedną z najlepszych metod konserwowania zielonek, jest robienie sianokiszonek. Cechują się one wysoką zawartością włókna i dużą wartością odżywczą.

Sianokiszonka w odróżnieniu od siana jest mniej uzależniona od warunków pogodowych. Jest narażona również na mniejsze straty w wyniku wymywania przez opady. Dobrej jakości sianokiszonka jest źródłem dużej ilości suchej masy, witamin, białka i składników mineralnych. Pasza ta cechuje się również niezmienną wartością pokarmową.

Co zbierać na sianokiszonkę?

Najlepiej do zakiszania nadaje się mieszanka traw z roślinami motylkowatymi.
Rośliny motylkowate w ilości 30–40% udziału w łące zmniejsza konieczność nawożenia gleby azotem,
dzięki umiejętności wiązania azotu. Ponadto zwiększają udział białka w plonie, poprawiają strawność paszy
oraz podwyższają zawartość makro- i mikroelementów.

sianokiszonki

Sianokiszonki cechują się one wysoką zawartością włókna i dużą wartością odżywczą. Fot. Josera

Właściwy termin I pokosu na sianokiszonkę

Koszenia powinieneś dokonać w optymalnym terminie. Przypada on na stadium kłoszenia się traw lub pełnię pączkowania roślin motylkowych. Najczęściej termin ten w Polsce przypada na drugą połowę maja.
Wtedy otrzymasz najwyższy plon strawnych składników pokarmowych z jednostki powierzchni. Moment koszenia może się różnić w zależności
od gatunku roślin dominujących na łące.
Właściwa wysokość koszenia powinna wynosić od 5 do 8 cm. Zapewnia to właściwy odrost zielonki
oraz zmniejsza zanieczyszczenia.

Suszenie roślin w produkcji sianokiszonki

Po skoszeniu łąki powinieneś jak najszybciej przejść do przetrząsania i zgrabiania, tak aby osuszyć zielonkę
do 35–40% suchej masy. Jeśli materiał będzie zakiszany w pryzmie, zawartość suchej masy powinna być trochę niższa, niż podczas zakiszania go w belach. Trzeba dobrać odpowiednią liczbę zabiegów, tak aby nie przesuszyć zbytnio paszy. Można to poznać po łamaniu się źdźbła. Do przetrząsania i zgrabiania stosuje się wysoko wydajne maszyny obrotowe. Na końcu materiał powinien zostać ułożony w tzw. zwały, by ułatwiać jego zbiór.

Zakiszanie materiału w pryzmie

Zebrany materiał trzeba przetransportować do pryzmy, następnie go ugnieść i odpowiednio przykryć.
Zaletą tej metody jest mniejsze zużycie folii, mniejsza czasochłonność przewozu skoszonej zielonki, ograniczenie pracochłonności w wyniku eliminacji procesu zawijania trawy w folię. Niestety takie rozwiązanie niesie też ze sobą sporo wad. Taką pryzmę powinno się zapełnić i zakryć w okresie 2 dni. Każdy kolejny dzień niesie ze sobą ryzyko wystąpienia opadów deszczu. Opady deszczu na otwartą pryzmę zwiększają ryzyko wystąpienia pleśni i gnicia paszy. Podczas ugniatania może łatwo dojść do zanieczyszczenia paszy ziemią można źle nakryć materiał folią itd. Prowadzi to do strat składników pokarmowych podczas przygotowywania pryzmy. Kolejne straty pokarmowe czekają Cię podczas wybierania paszy z pryzmy po otwarciu. Mogą one dochodzić do 15%.

Zakiszanie materiału w belach

Zakiszając materiał w belach, również mamy do czynienia z kilkoma wadami. Po pierwsze jest to proces pracochłonny (prasowanie, owijanie, transport, stertowanie, odpakowanie każdej beli po kolei).
Jakość kiszonki może się minimalnie różnić w zależności od beli. Zawsze istnieje ryzyko przebicia folii podczas transportu lub składowania. Koszt folii i nakład pracy jest wyższy niż przy zakiszaniu w pryzmie.
Źle zawinięty balot może być zbyt plastyczny i mogą w nim zachodzić negatywne procesy gnilne.
Ta metoda zakiszania, pomimo kilku wad, ma również wiele zalet. Cechuje ją uzyskanie dobrej jakości paszy. Możliwość zbioru zielonki w różnym terminie z różnych pól. Można również zbierać na raz mniejszą ilość. Wielkość pryzmy nie wymusza nagłego zbioru wszystkiego na raz. Ponadto mniejsza podatność na pogodę
jest sporym atutem. Przy odpowiedniej organizacji można zakisić materiał w jeden dzień. Baloty nie wymagają specjalnie przygotowanego miejsca. Wystarczy sucha, prosta powierzchnia, gdzie bele mogą spocząć.
Mobilność paszy także jest atutem. Umożliwia to bowiem jej sprzedaż. Straty paszy także są ograniczone
w wyniku pojedynczego otwierania balotów.

Czym cechuje się dobra sianokiszonka?

Barwa zakiszonego materiału powinna być zbliżona do surowca, z którego wykonujesz kiszonkę, z delikatnym brązowym odcieniem. Liście i łodygi powinny być całe, bez widocznego grzyba i pleśni. Zapach powinien być trochę kwaśny i przyjemny, a pH wynosić 4,3–4,7, białko ogólne na poziomie 15%, 20–25% włókna surowego
w suchej masie, zaś samej suchej masy – 30–40 %.

sianokiszonki

W celu upewnienia się, że fermentacja przebiega prawidłowo warto dodać do zakiszanej masy zakiszacz. Fot. Josera

Wspomagaj proces zakiszania traw

Aby uzyskać dobrą sianokiszonkę, procesy fermentacyjne muszą przejść prawidłowo.
Niezbędne do tego są cukry proste, których ilość różni się w zależności od terminu zbioru. W celu upewnienia się, że fermentacja przebiega prawidłowo warto dodać do zakiszanej masy zakiszacz. Najlepszym z nich jest SiloSolve® FC. To opracowany przez naukowców zakiszacz bakteryjny do wszystkich roślin uprawnych, którego skuteczność została potwierdzona badaniami. Pozwala uzyskać wysokiej jakości kiszonkę, chętnie pobieraną przez zwierzęta. Wspomaga szybki przebieg fermentacji w sposób kontrolowany, zapewnia odpowiedni poziom suchej masy i składników pokarmowych oraz zwiększa ich przyswajalność.
Jak działa zakiszacz SiloSolve® FC?

  • Szybko tworzy środowisko beztlenowe.
  • Solidnie hamuje rozwój pleśni i drożdży w kiszonce.
  • Znacząco poprawia zawartość suchej masy.
  • Błyskawicznie obniża pH zakiszanego surowca do prawidłowego poziomu.
  • Łatwo zapewnia doskonałą fermentację i stabilność tlenową – nawet po 7 dniach od zakiszania.
  • Skutecznie zapobiega zagrzewaniu się kiszonki.

Zobacz więcej: